Krzysztof Kieślowski'nin ölümsüz 'Üç Renk' üçlemesinin ikinci filmi olan 'Three Colors: White', eşitlik temasını mizahi ve dramatik bir dille ele alıyor. Film, Paris'te yaşayan Polonyalı kuaför Karol Karol'un (Zbigniew Zamachowski), Fransız eşi Dominique (Julie Delpy) tarafından cinsel yetersizlik gerekçesiyle terk edilmesi ve tüm varlığından mahrum bırakılarak dilenci konumuna düşürülmesiyle başlar. Parasız ve pasaportsuz kalan Karol, bavulun içinde ülkesi Polonya'ya kaçak olarak dönmeyi başarır.

Vatanında, hayata sıfırdan başlayan Karol, eski bir tanıdığın yardımıyla yeraltı dünyasına adım atar ve hızla zenginleşir. Asıl amacı, kendisini bu hale sokan Dominique'den intikam almaktır. Zamachowski'nin naif ve çaresiz Karol'u, Delpy'nin soğuk ve mesafeli Dominique'i canlandırmasındaki başarı, filmin duygusal çekirdeğini oluşturur. Kieślowski'nin yönetmenliği, trajikomik öğeleri, insanlık hallerinin incelikli gözlemiyle harmanlayarak unutulmaz sahneler yaratır.

'Beyaz', üçlemenin en erişilebilir ve en ironik filmi olarak öne çıkar. Eşitlik kavramını, ilişkilerdeki güç dengesizliği ve intikam üzerinden sorgularken, aynı zamanda Doğu Bloku'nun dönüşüm geçirdiği 90'lar Avrupası'nın sosyal arka planını da ustalıkla resmeder. Müzikleri ve görsel diliyle tipik bir Kieślowski şaheseri olan bu film, aşk, onur ve adalet arayışı hakkında derinlemesine düşündüren, izleyiciyi şaşırtan finaliyle akıllarda yer ediyor. İnsan psikolojisinin karanlık ve aydınlık köşelerine yapılan bu yolculuk, sinemaseverler için kaçırılmaması gereken bir deneyim sunuyor.