Jafar Panahi'nin yönettiği 1997 yapımı 'Ayneh' (The Mirror), İran sinemasının sınırları zorlayan önemli yapıtlarından biridir. Film, okul çıkışı annesi tarafından alınmayı bekleyen küçük bir kızın, Mina, Tahran'ın karmaşık sokaklarında kayboluşunu anlatır. Ancak bu basit öykü, filmin ortasında gerçekleşen beklenmedik bir dönüşümle tamamen değişir. Küçük aktris Mina, rolünü bırakır ve 'artık oynamak istemediğini' söyleyerek seti terk eder. Bu andan itibaren film, kurgu ile gerçeklik arasındaki çizgiyi sorgulayan meta-bir anlatıya evrilir.

Panahi'nin yönetmenliği, belgesel ile kurmaca arasında gidip gelen benzersiz bir üslup sergiler. Sokaklarda kendi başına eve dönmeye çalışan Mina'nın yolculuğu, İran toplumunun gündelik hayatına samimi bir pencere açar. Oyunculuk performansları, özellikle Mina'nın 'rolü bırakma' anındaki doğallığı, izleyiciyi şaşırtacak kadar içten ve güçlüdür. Film, seyirciyi sürekli olarak 'izlediği şeyin ne kadarının gerçek, ne kadarının kurgu olduğu' sorusuyla baş başa bırakır.

'Ayneh', sinemanın temsil gücü, çocuk bakış açısı ve toplumsal gözlem üzerine derinlemesine düşündüren bir başyapıttır. Yalın anlatımı ve cesur yapısal tercihleriyle, sadece İran sineması için değil, dünya sineması için de önemli bir dönüm noktasıdır. Sinema sanatının olanaklarını merak eden, farklı anlatım biçimlerine açık her izleyici için mutlaka görülmesi gereken bir filmdir. 95 dakikalık bu yolculuk, izleyiciyi hem duygusal hem de entelektüel anlamda derinden etkileyecek bir deneyim sunar.