Martin Scorsese'nin 1988 yapımı 'The Last Temptation of Christ' filmi, Nikos Kazancakis'in aynı adlı romanından uyarlanmıştır ve İsa Mesih'in hayatını alışılmışın dışında, son derece insani bir perspektiften ele alır. Film, İsa'nın tanrısallığı ile insanlığı arasındaki içsel çatışmayı, şüphelerini, korkularını ve zaaflarını cesurca yansıtır. Willem Dafoe, İsa rolünde izleyiciyi derinden etkileyen bir performans sergilerken, Harvey Keitel Yahuda, Barbara Hershey ise Mecdelli Meryem rolündedir. Scorsese'nin yönetmenliği, filme hem epik hem de samimi bir hava katmayı başarır.

Film, İsa'nın çarmıha gerilişi sırasında yaşadığı bir 'son ayartma'yı (temptation) merkezine alır. Bu hayali sekans, ona sıradan bir insan olarak, evlilik, aile ve günlük yaşamın sıradan mutluluklarını sunar. Bu radikal yorum, filmin çıkışından bu yana yoğun teolojik tartışmalara ve protestolara neden olmuştur. Ancak film, temelde bir inanç sorgulamasından ziyade, bir insanın kaderi, görevi ve arzuları arasında yaşadığı evrensel bir dramı anlatır.

Görsel olarak zengin ve Peter Gabriel'in etkileyici müzikleriyle bezeli film, geleneksel dini anlatımlardan farklı bir dil kurar. Oyunculuklar son derece güçlüdür; Dafoe'nun ikircikli ve acı çeken İsa'sı, izleyiciyi karakterin iç dünyasına çeker. 'The Last Temptation of Christ', izleyiciyi düşünmeye sevk eden, sorgulatan ve din, inanç, fedakarlık ve insan doğası üzerine derinlemesine düşündüren bir sinema deneyimi sunar. Sadece bir dinî film değil, aynı zamanda insan ruhunun karmaşıklığını araştıran evrensel bir dram olarak izlenmeyi hak ediyor.