Çağan Irmak'ın yönettiği 2005 yapımı Babam ve Oğlum, Türk sinemasının en dokunaklı aile dramlarından biridir. Film, 12 Eylül 1980 darbesinin ardından yaşanan toplumsal yarılmaları, bir baba ile oğul arasındaki kopukluk üzerinden ele alır. Sadık, sol görüşlü bir gazeteci olarak darbe döneminde yaşadığı travmalar nedeniyle ailesinden uzaklaşmıştır. Yıllar sonra, ölümcül bir hastalığa yakalandığını öğrenen Sadık, küçük oğlu Deniz'i alıp memleketine, babasının yanına döner. Bu dönüş, hem geçmişin hesaplaşmalarını hem de nesiller arasındaki sevgi bağlarını yeniden sorgulatır.

Fikret Kuşkan'ın Sadık rolündeki performansı izleyiciyi derinden etkilerken, Çetin Tekindor'un baba Hüseyin karakteri otoriter ve duygusal katmanlarıyla unutulmazdır. Ege Tanman'ın canlandırdığı küçük Deniz ise masumiyeti ve saflığıyla filmin yüreğe dokunan tarafını oluşturur. Çağan Irmak'ın senaryosu ve yönetmenliği, zorlu tarihsel dönemleri kişisel hikayelerle harmanlayarak evrensel temalara ulaşmayı başarır.

Babam ve Oğlum izlenmesi gereken bir film çünkü sadece siyasi bir arka plan sunmakla kalmaz, aynı zamanda affetme, anlayış ve aile bağlarının gücü gibi zaman ötesi konuları işler. Görsel olarak Ege'nin doğal güzelliklerini yansıtan çekimler ve Evanthia Reboutsika'nın duygusal müzikleri, filmin atmosferini tamamlar. Türk sinemasında bir dönüm noktası olan bu yapım, izleyiciye hüzünlü ama bir o kadar da umut dolu bir deneyim yaşatır. Hem yerel hem de evrensel duygulara hitap eden Babam ve Oğlum, her izleyişte yeni anlamlar kazanan bir başyapıttır.