Guillermo del Toro'nun yönetmenlik koltuğuna oturduğu ilk uzun metrajlı film olan Cronos (1992), fantastik, korku ve dram unsurlarını ustalıkla harmanlayan benzersiz bir yapım. Film, 16. yüzyılda bir simyacı tarafından yaratılan ve dört yüzyıl sonra bir antikacı dükkanında yeniden keşfedilen gizemli 'Cronos' cihazının etrafında dönen bir ölümsüzlük ve yıkım hikayesini anlatıyor. Antikacı Jesús Gris, bu kadim nesneyi bulduğunda, onun sadece estetik bir obje olmadığını, sahibine gençlik ve sonsuz yaşam vaat ettiğini ama aynı zamanda korkunç bir bedeli olduğunu çok geçmeden fark edecektir.

Del Toro, bu filmle daha ilk adımda karakteristik sinema dilinin temellerini atıyor: gotik atmosfer, mekanik ve organiğin iç içe geçtiği imgeler, ve insanlık durumuna dair derin sorgulamalar. Federico Luppi'nin canlandırdığı Jesús Gris karakteri, masumiyetini yavaş yavaş kaybeden trajik bir figür olarak hafızalara kazınıyor. Ron Perlman ise zengin ve acımasız iş adamı Angel de la Guardia rolüyle, açgözlülüğün ve yozlaşmanın tezahürünü başarıyla yansıtıyor.

Cronos, sıradan bir vampir hikayesi olmanın çok ötesine geçerek, yaşlanma korkusu, açgözlülük ve insanın kendi yıkımını getiren arzularını ele alıyor. 94 dakikalık süresi boyunca izleyiciyi sürükleyici bir gerilimin içine çekerken, görsel zenginliği ve metaforik derinliğiyle de düşündürüyor. Meksika sinemasının bu kült klasiği, del Toro'nun daha sonraki başyapıtlarının habercisi niteliğinde. Eğer özgün, düşündürücü ve görsel olarak çarpıcı bir fantastik korku deneyimi arıyorsanız, Cronos mutlaka izlemeniz gereken bir film.