Abbas Kiyarüstemi'nin yönettiği 1990 yapımı 'Close-Up', sinema tarihinin en özgün ve düşündürücü filmlerinden biridir. Film, İran'da yaşanan gerçek bir olayı belgesel ve kurmaca anlatımı harmanlayarak beyazperdeye taşır. Hossain Sabzian adlı sinema tutkunu bir adam, ünlü yönetmen Mohsen Makhmalbaf'ın kimliğine bürünerek Ahankah ailesini, yeni filminde onlara rol vereceğine inandırır. Olayın ortaya çıkışı ve sonrasında yaşananlar, filmin temel omurgasını oluşturur. Kiyarüstemi, olayın gerçek kahramanlarını kamera karşısına geçirerek benzersiz bir içtenlik yakalar. Hossain Sabzian'ın kendisini canlandırması, izleyiciye son derece samimi ve dokunaklı bir portre sunar. Performansı, yalnızca bir kandırmacadan ibaret olmayan, sanata ve saygınlığa duyulan derin bir özlemi yansıtır. Yönetmen, mahkeme salonu sahneleriyle Sabzian'ın motivasyonlarını derinlemesine irdelerken, sinemanın toplumsal statü ve kaçış aracı olarak işlevini sorgulatır. 'Close-Up', sadece bir 'dolandırıcılık' hikayesi değil, yoksulluk, hayal kırıklığı ve sanat aracılığıyla var olma çabasının incelikli bir portresidir. Sade anlatımı, doğal oyunculukları ve gerçeklikle kurmacayı bulanıklaştıran yapısıyla izleyiciyi sarsar. Sinemanın gücüne ve insan ruhunun karmaşıklığına dair unutulmaz bir deneyim sunan bu film, sıradışı hikayesi ve insani derinliğiyle mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır. İran sinemasının bu önemli eseri, evrensel temalarıyla her kültürden izleyiciye hitap eder.